سروده‌ای از اسماعیل یکتایی لنگرودی، راوی کتاب «رقص روی یک پا»

ما هم ردیفِ فصل زمستان نمی‌شویم 
آیینه ایم و از عشق، گریزان نمی‌شویم 

در عصر سبز، سبزتر از بذر گندمیم 
اما به سفره‌های خسان، نان نمی شویم 

با اینکه زخم خورده ترینیم بی شما 
عهدی که بسته ایم،  پشیمان نمی شویم 

تا مانده ایم در تبِ مفهوم لاله ها 
ذراتِ خاک پای شهیدان نمی شویم

ما ابتدای نقطه عشقیم و تا ابد 
هرگز اسیر نقطه پایان نمی شویم